Een toonaangevende Amerikaanse Elon Musk ondernemer heeft via zijn ruimtevaartbedrijf een officiële aanvraag ingediend om op termijn tot één miljoen satellieten te lanceren. Het doel is het uitbouwen van een netwerk van datacenters die rond de aarde cirkelen en gezamenlijk een ongeziene rekenkracht leveren. Het initiatief wordt voorgesteld als een mogelijke oplossing voor de snel groeiende vraag naar infrastructuur voor artificiële intelligentie, maar roept tegelijk heel wat vragen op.
Officiële aanvraag bij toezichthouder
De aanvraag werd ingediend bij de Amerikaanse telecomtoezichthouder en beschrijft een zogenaamd “orbitaal datacentersysteem”. Volgens de indiener gaat het om een constellatie van satellieten die samen functioneren als een gedistribueerd platform met extreem hoge rekencapaciteit. Die capaciteit zou ingezet worden voor het trainen en uitvoeren van geavanceerde AI-modellen en aanverwante toepassingen.
Van satellietinternet naar rekeninfrastructuur
Het betrokken ruimtevaartbedrijf heeft al ruime ervaring met het lanceren van satellieten voor wereldwijde internetdekking. Duizenden exemplaren zijn vandaag al actief en zorgen voor connectiviteit in afgelegen regio’s. De schaal van het nieuwe voorstel ligt echter vele malen hoger en overstijgt ruimschoots eerdere projecten.
Volgens de onderneming is de traditionele infrastructuur op aarde steeds moeilijker op te schalen. De verdere doorbraak van artificiële intelligentie vereist grotere datacenters, hogere vermogens en complexere netwerken dan momenteel haalbaar zijn binnen de bestaande fysieke en ecologische grenzen.
Waarom datacenters in de ruimte?
Datacenters zijn grootschalige installaties waarin krachtige computers continu data verwerken en opslaan. Ze verbruiken enorme hoeveelheden elektriciteit en vereisen intensieve koeling, wat vaak gepaard gaat met een hoog waterverbruik. Volgens de indiener zou een deel van die belasting kunnen worden verplaatst naar de ruimte.
Satellieten in een lage baan om de aarde, op een hoogte tussen ongeveer 500 en 2.000 kilometer, zouden gebruikmaken van zonne-energie. Via optische verbindingen zouden ze onderling communiceren en aansluiten op bestaande satellietnetwerken. Die aanpak zou theoretisch efficiënter en minder belastend zijn voor het milieu op aarde.
Veel onduidelijkheden over uitvoering
Ondanks de ambitieuze doelstellingen blijft de concrete uitwerking vaag. In de aanvraag wordt verwezen naar plannen om verschillende types satellietapparatuur te ontwikkelen, maar technische details over ontwerp, werking en onderhoud ontbreken grotendeels. Ook een realistische tijdslijn voor de uitrol wordt niet vermeld.
Goedkeuring en haalbaarheid onzeker
Het is bovendien onzeker of de toezichthouder toestemming zal geven voor een constellatie van deze omvang. In het verleden werden vergelijkbare aanvragen aanzienlijk teruggeschroefd alvorens goedkeuring werd verleend. Regelgevers houden rekening met factoren zoals ruimtepuin, interferentie en veiligheid.
Analisten uit de satellietsector benadrukken dat het project zich duidelijk nog in een zeer vroege fase bevindt. Zij wijzen erop dat de aanvraag eerder een intentieverklaring lijkt dan een uitgewerkt implementatieplan. Of en wanneer het concept daadwerkelijk gerealiseerd wordt, blijft voorlopig onduidelijk.
Comments
Post a Comment